January 29th, 2013
Scheve gezichten over gebeurtenissen recht door zee
Gedoofde lichten in vuren torens werken niet meer mee.
Fabrieken worden stil gelegd,
alle werktuigen weggelegd.
De dienst is over, het werk zit er op
Lichten, uit,
deuren dicht,
alles is gestopt.
Geen moeilijke woorden of diepzinnige verhalen.
Schepen mogen hun ankers laten.
De zee hoeft de kust niet meer te groeten.
Zondaars hoeven niet meer te boeten.
De maan hoeft niet meer op te staan.
De zon hoeft niet mee onder te gaan.
Het is wat het is, dit is het lot
De dienst is over, het werk zit erop.
Filed under: Diary, Thoughts, Writings | No Comments »
September 10th, 2012
Je kunt de geur ruiken van een afstand,
en hoe ver ook bij mij vandaan
Het heeft een fractie van een seconde nodig
om er ineens voor te staan.
Het staart me aan, medogeloos.
Ik kan er niet omheen.
Al zou ik heel graag willen,
maar er alleen al naar kijken laat me voelen als van steen.
Het heet me welkom
en de verleiding is enorm groot,
om deze deur te openen,
maar toch ben ik als de dood.
Dat het mij zal verslinden,
Mijn puurheid opetende,
want het lust me rauw.
Achter de deur van deze emotie hangt een heel gebouw.
Gemaakt uit stenen,
die je laten wenen,
trillen op je benen,
elke keer, weer.
Dus ik laat me niet verleiden,
om te lijden.
Deze deur open ik niet meer.
Filed under: Diary, Writings | 2 Comments »
July 17th, 2012
Slecht nieuws als een zure room over de taart van goede berichten
die ik eerder deze dag tot me mocht nemen.
Verstijfd zit ik, geschrokken, geraakt en verbogen.
Verwerk ik woorden niet gelogen.
Tot de volledige betekenis toeslaat.
Als een bliksem bij heldere hemel,
welke mijn zicht angstvallig donker maakt.
Het besef van de woorden in het rationeel,
als geschreven met een fijn penseel.
Al weten we allen wat er komen gaat.
Toch zo anders wanneer deze als een stempel
zijn betekenis op je hart achterlaat
Filed under: Diary, Thoughts, Writings | 1 Comment »
